Langweer is een schilderachtig dorpje, met een kleine duizend inwoners. In de winter is Langweer stil en rustig en in de zomer vormt het een gezellig watersportcentrum. Gelegen op een ruime steenworp van het bos is Langweer ook voor wandelaars en fietsers erg aantrekkelijk.

Geschiedenis Langweer

Langweer is een oud dorp met een rijke en indrukwekkende geschiedenis. Uit het archief van het bisdom Utrecht blijkt dat Langweer al in 1256 als dorp bestond. In 1517 was Langweer het toneel van een oorlogje tussen Geldersen en Bourgondiërs. Wie het won is niet bekend, wel weten we dat er een grote brand ontstond.

De naam Langweer is het beste te verklaren vanuit de Friese naam van het dorp, ‘Langwar’. ‘War’ is een oud Fries woord voor ‘perceel land’. Langwar duidt op de langgerekte percelen die vroeger vanaf de Langweerderwielen landinwaarts liepen.

Eeuwenlang was Langweer alleen maar via het water te bereiken. Langweerders zijn dan ook altijd uitstekende schippers en schaatsers geweest. In 1856 kwam de eerste fatsoenlijke verbinding met de buitenwereld over land, de Brédyk richting Sint Nicolaasga.

Tot het midden van de achttiende eeuw lag Langweer ingeklemd tussen het water, tussen de Langweerderwielen en een enorm moerasgebied. Grietman Johan Vegelin van Claerbergen maakte tijdens zijn bewind een einde aan deze woestenij. Hij ontwaterde en beboste de moerassige grond rond Langweer.

Bron: Gemeente Skarsterlân